Uit de oude doos

Even niet zo ver terug in de tijd. Op 29 augustus 2013 speelde Panningen vriendschappelijk tegen niemand minder dan de nationale ploeg van Tuvalu. Tuvalu is een eilandstaat, behorend tot de Polynesische archipel in de Grote Oceaan. Het is een van de meest afgelegen landen ter wereld. Bij de goedwillende en sympathieke amateurs deed Stan Valckx mee als gastspeler. Het mocht niet baten. Onder een stralend zonnetje en voor behoorlijk wat toeschouwers trokken de groenwitten met 4-2 aan het langste eind. Na afloop bleef het nog lang erg gezellig op ‘Noord’.

Op Facebook kwam een foto voorbij van Panningen 1, meer dan 50 jaar geleden. Waar en wanneer het kiekje precies genomen is, staat in de sterren geschreven. We zien staand v.l.n.r.: Ruud (?) Zeelen, Arno (Karel) Bouten, Wiel Peeters, Boy (Herman) Peeters, Jac Janssen, Theo v. Nisselroij. Gehurkt v.l.n.r.: Tonnie Gielens, Jan Zelen, Jos Mewiss, Cor de Meulemeester, Jac Stroucken. Reacties, aanvullingen of correcties zijn welkom!

Zonder woorden.

Panningen 1, seizoen 1968-1969. Staand v.l.n.r.: Broer Verlinden, Ton Peeters, Cor de Meulemeester, Theo v. Nisselroij, Jac Janssen, Jos Mewiss, Jac Stroucken, Jan Zelen, Harrie Stals. Gehurkt v.l.n.r.: Wim Peeters, Tonnie Gielens, Jan v. Lier, Willy de Hond, Harrie Jeurninck, Jan Kessels

De originele tekst bij de (overigens niet echt scherpe) foto: Panningenspits John Gubbels scoorde de tweede treffer in de thuiswedstrijd tegen Boxmeer op 15 april 1973. De groenwitten wonnen het duel met 4-0 en werden in het seizoen 1972-1973 uiteindelijk met 35 punten kampioen in de Tweede Klasse B. EHC, Belfeldia en Wilhelmina ’08 eindigden gedeeld tweede met 2 punten achterstand. De degradanten waren Susteren en Venlo. Wat betreft de foto: De juichende speler lijkt meer op bijv. Jan Sillekens dan op John Gubbels. En nummer 8. Is dat Bennie Slaats? (Weet u meer over deze foto, stuur dan a.u.b. een mailtje naar alreynen@home.nl Vast bedankt.)

Na de donkere periode van de Tweede Wereldoorlog werd Panningen 3 in het seizoen 1946-1947 kampioen in de Derde Klasse van de Afdeling Limburg. Staand v.l.n.r.: G. Goutier, J. Peeters, H. Brummans, P. Kersten, P. Nooijen, G. Steegs, H. Jacobs, M. Bruijnen, voorzitter A. Willemsen. Gehurkt v.l.n.r.: W. Tummers, W. Kersten, H. Nooijen, P. Bruijnen, M. Ebisch.

Het bestuur van Knuurke in 1998. De legendarische supportersclub bestond toen 25 jaar. We zien op de voorste rij v.l.n.r.: Lei Janssen, Boy v. Nisselroij, Cor Bongers, Knuurke, Alwie Reijnen. Op de achterste rij v.l.n.r.: Peter Bongers, Wilgert Janssen, Pieter Chatrou, Frank Ebisch, Herman Poulissen.

Willy de Hond (25 februari 1940 – 8 november 1983), doelman die reserve was bij PSV en jaren vaste waarde was voor NEC . Was ten onrechte bekend als ‘de keeper met het glazen oog’. De Hond was reservedoelman bij zijn eerste club PSV en speelde in die hoedanigheid enkele wedstrijden in de Eredivisie. Op zijn 21ste werd hij overgenomen door N.E.C. als opvolger van Theo Jansen. De Hond was klein en dus kwetsbaar bij hoge ballen. Daardoor vielen veel tegendoelpunten uit hoekschoppen of na hoge voorzetten. De Hond was daarentegen een echte lijnkeeper, befaamd om zijn atletisch vermogen, katachtige sprongen en fenomenale reflexen. Zo wist hij opvallend veel strafschoppen te stoppen. In de herinnering van velen leeft Willy de Hond voort als ‘die keeper met dat glazen oog’. Ten onrechte overigens. De Eindhovenaar De Hond was niet halfblind en had ook gewoon twee ogen. Wel is het zo dat op bepaalde momenten – soms tijdens een wedstrijd inderdaad – één oog minder functioneerde. Dit was een nawee van een trap tegen het hoofd die Willy tijdens het voetbal bij de jeugd opliep. In februari 1962 viel hij uit de basis bij N.E.C, maar in de drie daaropvolgende seizoenen was hij weer de vaste keeper. In 1965 kregen Dick Wennink en reservedoelman Jo Sip de voorkeur, maar tegen het eind van de competitie stelde trainer Jan Remmers De Hond toch weer op. Hierna weigerde hij een nieuw contract te tekenen en eiste hij een hoger salaris. Nadat N.E.C. niet op zijn eisen inging, besloot De Hond eersteklasser SV Panningen te gaan spelen. De KNVB vermoedde dat hij hiervoor betaald kreeg door de amateurclub en legde hem een speelverbod op voor het amateurvoetbal, maar in het seizoen 1967-1968 verdween de verdenking en kon De Hond er nog zeven seizoenen spelen. Inmiddels was hij met zijn gezin verhuisd naar Panningen en Willy voetbalde er nog zeven seizoenen. Hij overleed er veel te jong op 8 november 1983. (Op de foto plukt De Hond een bal stijlvol uit de lucht in een wedstrijd tegen Volharding. Piet Peeters ziet dat het wel goed zit.)

De (kranten)foto is niet haarscherp. Daarom echter niet getreurd. Het betreft een kampioensfoto, ergens midden zestiger jaren. (Vierde Klasse). Staand v.l.n.r. Wiel Verlinden, Wiel Peeters, Theo v. Nisselroij, Herm Jacobs, Jan Zelen, Frans v.d. Linden, Hemke Hendrix, Piet Peeters, Ton v.d. Hurk, Harrie Stals. Gehurkt v.l.n.r. Gerrit Janssen, Theike Wulms, Bart Janssen, Wieke Lemmen, Gerrie Gommans. (Guus Peulen ontbreekt op de foto. Hij verbleef in het ziekenhuis na een gecompliceerde beenbreuk, opgelopen bij een thuiswedstrijd tegen BEVO Beringe).

Best mogelijk dat deze foto al eens eerder voorbij kwam. Toch de moeite waard om nog eens te bekijken. Het betreft SV Panningen (destijds nog ‘Concordia’) in de dertiger jaren van de vorige eeuw. Het was crisis en de Tweede Oorlog was niet ver meer weg. Achter de spelers is een groot reclamebord zichtbaar, erg bijzonder voor die tijd. V.l.n.r. zien we Jo Verlinden, Hannie Reijnen, Al Reijnen, Jeu v. Horen, Leo Heldens, Wiel Janssen, Jac Engels, Theo (Dotje) Rutten, Piet Engels, Ton Rutten, Siep(ke) Houben.

——————